کمیته شهدای PJAK در روز ٢/١٢/١٣٩٠ به مناسبت سالروز قیام‌ 3 اسفند 1377 در شرق کردستان, بیانیه‌ای صادر کرد.

روز 3 اسفند 1377 روزی بود که خلق‌کرد در شرق کردستان در شهرهای سنه, ورمی, ماکو, کامیاران, مریوان, مهاباد, بوکان, سقز , دهگلان و دیگر شهرها اقدام به قیام علیه توطئه بین‌الدولی 15 فوریه نمود که طی آن رهبر خلق‌کرد, عبدالله اوجالان را به اسارت درآورده و به ترکیه تحویل دادند. در این توطئه قریب یازده قدرت جهانی دست داشتند. قیام خلق کرد در شرق کردستان آنچنان بود که مقامات وقت آمریکا را به تحیر واداشت و وزیر امورخارجه وقت آن کشور در اظهارتحیر خود گفت:«ما هیچ‌گاه تحمین نمی‌کردیم که اوجالان این همه کردستان ایران طرفتدار داشته باشد. قیامی غیرمنتظره بود». سازمانهای کردی همراه با محافل عمومی خلق‌کرد این اظهارتحیر دولت‌مردان آمریکا را «اعتراف به شکوه جنبش‌آزادیخواهی» نامیدند.

در روز 3 اسفند در شهر سنندج قریب 30 نفر و در کل شهرهای شرق کردستان جمعا حدود 50 نفر بدست نیروههای رژیم جمهوری اسلامی قتل‌عام شدند. کمیته شهدای PJAK به این مناسبت, در روز 1390/12/2 بیانیه‌ای صادر کرده و می‌گوید:«در اولایل سال 1970 در شمال کردستان با پیشاهنگی رهبر آپو مبارزه‌ای نوین شروع شد, به تدریج مرزهای ساختگی را درنوردید و به شرق کردستان رسید. هرچند فراگیر هم نبوده‌باشد, اما در اوان دهه 90 میلادی ترنم امیدی نوین را به گوش خلق‌کرد ‌رساند. با شنیدن خبر اسارت رهبرآپو و تحویل او به ترکیه در 15 فوریه, خلق‌کرد در شرق کردستان عکس‌العمل شدیدی در مقابل توطئه‌گران و اشغال‌گران از خود نشان داد. این اندازه صاحبداری از رهبر آپو غیرمنتظره بود. در روز اول توطئه و به مدت یک هفته در اکثر شهرهای شرق کردستان, خلق‌کرد به قیامی فراگیر برخواست و توطئه را بشدت محکوم ساختند. در روز 3 اسفند این قیام به اوج رسید»

PJAK به تلاش‌های نابودگرانه رژیم ایران اشاره می‌کند که چگونه خواست این قیام شعله‌ورشده را خاموش نماید و می‌گوید:«رژیم ایران بخاطر اینکه این قیام را تحمل نمی‌کرد, در بسیاری از شهرهای شرق کردستان بویژه سنه, مریوان, کامیاران, مهاباد, بوکان, سقز, ماکو و ورمی سلسله بازداشت‌ها و قتل‌عام‌های را آغاز کرد. در روز 3 اسفند بیش از 50 نفر شهید شدند. رژیم ایران خیال می کرد با این قتل‌عام‌ها همه‌چیز خاتمه می‌یابد و اینبار هم می‌تواند همانند آنچه پیشتر انجام داده بود, خلق‌کرد را به خفقان وادارد. اما برعکس این خیالهای واهی رژیم ایران, 3 اسفند آغاز یک انقلاب و مبارزه نوین در شرق کردستان شد. شهدای 3 اسفند روشنی‌بخش این تاریخ نوین مبدل گردیدند و امیدها را باردیگر در دل خلق‌کرد زنده ساختند. قیام خلق و فدایی‌گری شهدای 3 اسفند روشنگر راهی نوین در شرق کردستان شد. این, روندی بود که از معنویات مبارزات شمال کردستان و فعالیت‌های نستوه خلق کرد شرق کردستان با قهرمانی‌های گریلا در کوهستان سرچشمه می‌گرفت».

PJAK به محتوای حقیتی و فراگیر این قیام‌ها اشاره می کند و حضور گسترده جوانان را روشنگر این مبارزات می داند که در شرق کردستان آغازی بود که روشنگر راه حزبشان شده است و در ادامه می‌گوید:«این روند مبارزه که از اندیشه‌های رهبر آپو نشات می‌گرفت, هرچند مدتی بود که توسط محصلین و جوانان آغاز شده‌بود, اما در روز 3 اسفند فراگیر و همگانی شد. درعین حال از اندیشه‌ای آزادیخواهانه نیرو می‌گرفت و متکی به نیروی خلق بود و به سرعت در تمامی شرق کردستان گسترش یافت. هزاران جوان شرق کردستان به امید انقلاب و مبارزه‌, به کوهستان‌های کردستان رو کردند. 3 اسفند به بنیان تاسیس حزب حیات آزاد کردستان (PJAK) مبدل گردید که در واقع نتیجه مبارزات رهبر آپو و قیام خلق و فدایی گری شهدای 3 اسفند است و همان شهدا بودند که توطئه 15 فوریه را نقش برآب ساختند».

PJAK در پایان خلق کرد را فرامی‌خواند که به تعالی مبارزات آزادیخواهانه بپردازند و راه جانباختگاه 3 اسفند را گرامی‌بدارند. PJAK بیانیه‌اش را با این فراخوان خاتمه می دهند:«به این مناسبت, یاد تمامی شهدای 3 اسفند 1377 شمسی را باردیگر گرامی‌می‌داریم و سوگند می‌خوریم که راهشان را تداوم بخشیم. بایستی در جامعه کردستان, هر فرد کرد در تداوم راه آنها خود را مسئول بداند و برای رسیدن به آزادی, خود را نیرومند‌تر و پرتوان‌تر از پیش سازماندهی نماید. زنده‌باد رهبر آپو ـ زنده‌باد شهدای 3 اسفند شرق کردستان».