هموطنان عزیز مردم غیور کرد، به یقین همە می دانیم کە سیاست سرکوب و اختناق ٣٢ سالەی جمهوری اسلامی در ایران نە تنها باعث از بین بردن خلاقیت و نیروی فکری و فیزیکی همه انسانهای شرافتمند در ایران شدە، بلکە باعث دامن زدن بە اختلافات بی امان در درون جامعەی ٧٠ میلیونی ایران شدە است و کاری کردە اند کە کسی بە کسی باور نداشتە باشد، یعنی در واقع بذر نفاق در درون جامعە برون مرزی و داخل چنان کاشتەاند کە گذر از آن برای هر کسی کار آسانی نیست. ازاین نوع سیاست در جمهوری اسلامی طی این ٣٢ سال پیروی شدە وبی گمان خواهد شد. حالا وضعیت درگروه های اپۆزسیون بە چە شکل است؟ ٣٢ سال انشعاب در درون گروه های اپوزیسیون و بویژه کردی در ایران هنوز ادامە دارد و سالی نیست کە گروهی از مبارزان و همرزمان سابق خود، جدا نشود.

با وصف این جدایی ها و تنزل اعضای احزاب بە حداقل از نظر تعداد، این احزاب باز داعی مادر بودن و نمایندگی ملت را در سر خود نگه میدارند. درگوشە و کنار اروپا و آمریکا طی این ٣٢ سال بازارهایی بنام جلسات، سمینارها، کنفرانسها و غیرە باز شدە کە هیچ کدام تاکنون راهی بە جایی نبردە اند و مردمی کە آنها ادعای سرپرستی و دایە بودن آنها را دارند از آن بی خبرند و بی گمان چیزی نیست کە در راستای خدمت بە جامعە و آیندە ایران باشد.

اخیرا در یکی ازجلسات احزاب کردی در همین فنلاند، شرکت نمودم و گفتم کە احزاب کردی در ایران برای سبقت از یکدیگر، هم کرد و هم خاکش را ارزان فروش کردەاند، ولی گرداننده سمینار کە یکی از اعضای دفتر سیاسی یکی از همین احزاب بود، ادعائی بدون استدلال کرد کە چنین نیست! ولی من با سند می دانم کە چنان است و من چرا و چگونە اش را در اینجا توضیح خواهم داد. مثلا وقتی احزاب کردستانی ازمردم برای یک سمینار یا یک کنفرانس دعوت می کنند، بلافاصله طرف یاطرفهای دعوت شده می گویند چون فلان حزب هست ما نمی توانیم شرکت کنیم! دیگر احزاب غیر کردی هم بدین ترتیب. باتأسف باید گفت: کە اینها فقط بدنبال نوعی تجارت و یا کسب اعضا، سیاهی لشگر هستند. آنها می توانند با یک تلفن تمامی آن افراد دلبخواه را در سمیناری کە من اسم آن را سمینار تجارت می گذارم جمع کنند و به یقین کسی از شرکت کنندگان تلفنی نیز اعتراضی ندارد و نمی گوید کە چون فلان حزب هست ما نمی آییم. این نشان دهندە ضعف موضع در سیاست و نا آگاهی توده های شرکت کننده در سیمینار و تنزل اخلاقی افراد یا احزاب را می رساند.

مثلی است معروف که گویند: روزی ملا نصرالدین در صف برای خرید نان جلو نانوائی پایین آبادی ایستادە بود. او گرسنه بود و صف طولانی، ناگاه بە مردم گفت: آهای مردم می دانید کە در قسمت بالایی آبادی آش و گوشت تقسیم می کنند! همە مردم صف نانوائی را رها کردند و قابلمه بدست براە افتادند بە طرف قسمت بالایی آبادی. وقتی ملا خودرا تنها جلو نانوائی می بیند، بخودش می گوید نکند راست گفتە باشم! خودش هم می دود و یک قابلمه بر می دارد و بطرف مقصد می رود.

این داستان شبیه سمینارها و کنفرانسهایی است کە دراین مدت درخارج درمیان برخی احزاب و منشعبین، مد شدە و گویا اینها بدین ترتیب برای آیندە ایران می خواهند کاری انجام دهند، بر گزار کنندە سیمینار خودش می داند کە هیچی از آن نتیجه مثبت نخواهد شد ولی او مانند ملا شدە و این احزاب شدند همان مردمی کە دنبال آش و گوشت راە افتادند. در نهایت برگزار کنندە سمینار در تعجب می گوید نکند من دارم درست حرکت می کنم و هر از چند گاهی نمایشنامە ای ترتیب می دهد و صدا می زند اینجا آش و گوشت می دهند.

همە می بینیم کە هیچ کدام از این احزاب حاضر نیستند کە با هم دور یک میز دیالوگ بنشینند و خود را متحد به قید و بندی یا شرایطی بکنند. ولی در بیانیەهایشان فریاد می زنند مردم متحد و یک صدا انتخابات را تحریم کنید، باور کنید، آخر وقاحت هم حدی دارد! مگر شما خودتان برای نجات همین مردم از دست همین رژیم متحد شدەاید تا از مردم بخواهید متحد شوند.!

اخیرا در کشور آلمان طبق همان سمینارهای کذایی سمیناری تحت نام *همبستگی برای دمکراسی و حقوق بشر در ایران* کە میزبان آن آقای حسین لاهیجی بودە، ترتیب دادە شدە و با تکان دادن ابرو همان احزابی کە حاضر نیستند بە قول خودشان با هم دور یک میز بشینند، را دورهم جمع می کند و آنها هم بدنبال رفتن آش وبی خبرگذاشتن سایر احزاب کردستانی از چنین کنفرانسی و دادن آشی کە بە نظر آنها اگر آشی باشد بگذار نصیب خودمان شود، نە تنها دور یک میز بلکە کنار همدیگر می نشینند و با شرافت وکرامت دیگر ملتها و از جمله ملت کرد بازی می کنند و خود را نمایندە بر حق جامعە کرد در ایران قلمداد می نمایند.

هموطنان عزیز، مردم شرافتمند کرد در کردستان ایران، باور کنید دور یک میز نشستن همە ی احزاب آرزوی دیرینەی ماست و برای آن تلاش کردەایم، ولی همچنانکە در بالا بدان اشارە کردم ما چرا از خودمان شروع نکینم؟ چرا باید همیشە با صدای ساز کسی برقصیم کە خودش هم نمی داند چکار می کند.

این نوع سمینارها کە من به یک نمونه اشارە کردم، خودم از آن تجربە دارم و بارها در آنها شرکت نموده ام. همیشه تعدادی از احزاب کردستانی در آنجا غایب بودند. در یکی از این سیمینارها رو به حضار پرسیدم که دوستان شرکت کنندە در این سمینار، اگر این سمینار برای آیندە ایران است، چرا فلان حزب در اینجا غایب باید باشد؟ آنها هم نمایندگی افرادی را دارند در ایران، در پاسخ من، برگزار کنندە سمینار گفت: ما اطلاعیە زدیم! و گفتیم همە بیایند، و در ادامه گفت: قول می دهیم کە از این بە بعد سعی کنیم، همە را دعوت کنیم که همه شرکت کنند. برای این کار، با همە تماس خواهیم گرفت!!

اکنون بر می گردم بە سمینار همبستگی و حقوق بشر، دوستان عزیز، نە ما و نە شما نمی توانیم در خفاء و بدون حضور دیگران خود را نمایندە بر حق مردم بدانیم، و برای مردم نسخە بپیچیم، باور کنید این را تجربە نشان دادە است کە بتنهائی کاری به پیش نخواهیم برد و شعار "همە با هم" را نە با شعار، بلکه باید در عمل آن را پیادە کنیم و "همە با هم" اگر آشی (!!) باشد همه با هم تقسیم کنیم و ملتهای داخل ایران باید در آن سهمیم باشند.

این سمینار همبستگی در آلمان گرفتە شدە و گویا برای همبستگی و حقوق بشر در ایران است!! اگر همبستگی شعار اصلی این دوستان است، اگر خواهان همبستگی طیف های گستردە هستند، چرا مخفیانە بە گرفتن چنین سمینارهایی روی می آورند؟ چرا با سایر احزاب و سازمانها و جنبشهای موافق همبستگی مشورت نمی کنند؟ آیا این برخورد نمی تواند شک بر انگیز باشد؟ بە عنوان نمونە جنبش دمکراتیک یارسان نمایندەای دارد در آلمان ،آقای دکتر گلمراد مرادی کە ایشان عضو کمیتە مرکزی جنبش دمکراتیک یارسان و انسانی صاحب قلم و در راستای حقوق بشر برای ایران کوشاە بودە و هستند، و معرف تمام دوستانی است کە در سمینار کذایی شرکت داشتەاند، چە می شد کە ای میلی هم بە ایشان می زدند کە در بغل دست شما چنین سمیناری برای همبستگی و حقوق بشر در ایران هست، می توانید شرکت کنید و مشکلات جامعە حدودا 3 میلیونی یارسانی را با سایرین در میان بگذارید؟!.

در این جلسە 5 نفر برای ادارەی جلسات در ایندە و تقریبا بە نمایندگی ملیتها انتخاب شدند کە یکی از انها کرد،عرب،بلوچ،ترک و فارس. من نمیدانم نمایندگی 3 میلیون یارسانی در ادارە ان جلسات بە عهدە کدام یک از این دوستان است؟ حزب دمکرات،حزب دمکرات کردستان ایران،کومەلە،پاک یا کدام یک از اینها!!؟؟ من میگویم هیچکدام، همچنانکە در بالا یاداور شدم این دوستان فکر نکنم بتوانند نمایندگی بدنە تشکیلات خود را همراە داشتە باشند، تا برسد بە ملت کرد بویژە مردم یارسان. گردانندگان این گونە سمینارها باید بدانند کە بازی با سرنوشت ملتهای داخل ایران زنگ بسیار خطرناکی است کە این دوستان دارند با ان بازی میکنند. ما بارها گفتە میگوییم و خواهیم گفت کە تنها مردم یارسانند کە بتوانند در هر مکانی نمایندگی خود را داشتە باشند و هیچ کس و گروهی نمیتواند و نە صلاحیت ان را دارد کە بە نمایندگی این جامعە معاملە و بند و بس کند.

من در اینجا تنها با نام خودم صحبت می کنم و بە نمایندگی جنبشی کە بدان تعلق دارم صحبت نخواهم کرد، بە تمامی احزاب کردستانی، مخصوصا آنهایی کە داعیەی نمایندگی ملت کرد در کردستان ایران را دارند هشدار می دهم کە این گونە بازی خود سیاە کردن را کنار گذاشتە و بیایید صادقانە با همکیشان خود کنار بیائیم. البته مثلی است معروف که از قول پیشینیان گفتەاند: برو اول خانە خودت را درست کن بعد بیا با ما صحبت کن. ما انتظار داریم که احزاب سیاسی نخست در راه اتحاد عمل بکوشند که ما هم بتوانیم در این اتحاد سهمی بدست آوریم.

تاریخ و تجربە ٣٢ سال نشان دادە و آن گونه کە دشمنان این احزاب می گویند: "نە تنها نمایندگی مردم کرد در کردستان ایران را ندارند،بلکە در واقع نمایندگی بدنە حزب خود را نیز بە همراه ندارند". دوستان کاری نکنید که این ادعا به واقعیت تبدیل شود. بقیە داستان را برای خوانندگان و عزیزانی کە نگران چنین وصعیتی هستند می گذارم.

پایندە باد ملت کرد در ایرانی آزاد و دمکراتیک

بشیر امیرخانی