امروز همچنین روز جهانی زبان مادریست ، این درحالسیت که هنوز هم بسیاری از زبانهای دنیا در معرض سیاستهای نژادپرستانه با محدودیت و ممنوعیت روبرو هستند.یکی از این زبانها زبان کردی است که بیش از چهل میلیون انسان بدان سخن می گویند اما از سوی حکومتهای ترکیه ، سوریه و ایران به رسمیت شناخته نمی شود. جالب آنکه حکومت ایران حتی مناسبت روز جهانی زبان مادری را از تقویم رسمی خود نیز حذف کرده است .

مناسبت این روز بر میگردد به سال 1952 ، آن زمان که پس از استقلال هند و پاکستان ، بنگلادش هنوز استقلال نیافته و بخشی از پاکستان بود. در آن دوران زبان رسمی هر دو بخش پاکستان غربی و پاکستان شرقی که امروزه به آن  بنگلادش میگویند، زبان اردو بود. در بخش شرقی که بنگال بودند به اجبار آموزش نیز به زبان اردو بود.

در سال 1952 گروهی از دانشجویان بنگالی با راه اندازی کمپینی خواهان آموزش زبان بنگالی در بخش شرقی بودند. اما درحالیکه حکومت پاکستان از پذیرش این خواسته سرباز میزد دانشجویان به اعتراضات خود ادامه دادند تا سرانجام در صبح روز 21 فوریه پلیس پاکستان با حمله به دانشجویان آنها را هدف قرار داده و در نتیجه3 تن از دانشجویان جان خود را از دست دادند.

به همین مناسبت سازمان فرهنگی آموزشی یونسکو وابسته به سازمان ملل متحد در ارج نهادن به اهمیت زبان مادری از سال 1999 روز 21 فوریه را به عنوان روز جهانی زبان مادری اعلام کرد.

براساس آمارهای یونسکو در جهان 6 تا 7 هزار زبان گفتگو وجود دارد ، ولی هم اکنون بیش از نیمی از این زبانها در خطر نابودی قرار دارند و شماری از آنها نیز مرتبا با تهدید و ممنوعیت روبرو هستند که زبان کردی نیز یکی از این زبانهاست.